برای پادشاهان قاجار، شکار فقط تفریح نبود بلکه آیینی سلطنتی و نمادی از شجاعت بود.
در ذهن پادشاهان دوره قاجار شکار به ویژه شکار جانوران بزرگ مثل ببر، پلنگ، شیر ایرانی، مرال و گراز نماد شجاعت بود. رفتن به شکار از تشریفات درباری و آیین سلطنتی خاصی برخوردار بود و سفرهای شکار فقط تفریح نبود؛ بلکه یک نمایش کامل قدرت محسوب میشد که با محافظان و غلامان و آشپزها همراه بود.
پس از ورود دوربین عکاسی ثبت لحظه شکار در دربار مظفری و ناصری از اهمیت خاصی برخوردار شد.
تصویری سیاه و سفید از مظفرالدین شاه قاجار بالای سر پلنگ شکار شده را نشان میدهد.
